Katatonia Concerts

W 1991 roku szwedzcy muzycy Jonas Renkse i Anders Nyström spotkali się w Sztokholmie, tworząc początki Katatonii - zespołu, który w tamtym momencie istniał wyłącznie w ramach studia. To, co w tamtym czasie zaczęło się od ich death metalu, ostatecznie przerodziło się w coś znacznie szerszego, ale oczywiście nie zdawali sobie z tego sprawy w tym konkretnym momencie historii.

Duet grał ze sobą od 1987 roku, ale sprawy nabrały poważnego tempa w 91 roku, kiedy nagrali swoje pierwsze demo, "Jhva Elohim Meth. The Revival". Podziemna scena metalowa zwróciła na nich uwagę i wkrótce odezwała się mała wytwórnia Vic Records. To właśnie dzięki tej zwiększonej ekspozycji, dodanie basisty Guillaume Le Huche pomogło im wejść na scenę, a pod koniec 1993 roku nagrali i wydali swój pierwszy pełny album, "Dance of December Souls", nawiedzony kawałek death-doom metalu, który ustanowił ich reputację ponurych, melancholijnych pejzaży dźwiękowych.

Sprawy nigdy nie były jednak łatwe. Po odejściu Le Huche w 1995 roku, zespół wszedł w okres depresji i zawiesił działalność na rok. To właśnie w tym okresie Renkse zaangażował się w kolejne przedsięwzięcie zatytułowane October Tide z gitarzystą Fredrikiem Norrmanem; spotkanie, które okazało się niezbędne, gdy Katatonia ponownie pojawiła się w 1996 roku.

Punktem zwrotnym był ich drugi album "Brave Murder Day". Problemy z głosem uniemożliwiły Renkse dalsze krzyczenie, więc musieli zastąpić go swoim przyjacielem, wokalistą Opeth, Mikaelem Åkerfeldtem. To wyzwanie otworzyło przed zespołem nowe drzwi i skłoniło ich do eksperymentowania z czystymi wokalami i bardziej melodyjnym podejściem.

Do 1998 roku Katatonia na nowo odkryła siebie z "Discouraged Ones", obejmując melodyjny metal, zachowując jednocześnie swoją mroczną krawędź. Zespół podpisał kontrakt z Peaceville Records, co było ich pierwszą współpracą z dużą wytwórnią, a Renkse skupił się całkowicie na czystych wokalach, odchodząc od perkusji, aby rozwinąć swój charakterystyczny styl śpiewania.

Późne lata 90. przyniosły kolejną ważną zmianę: zespół w końcu odnalazł stabilność. Przez lata zespół zmieniał członków, aż w końcu pojawili się bracia Norrman i perkusista Daniel Liljekvist, tworząc solidny skład, który przeprowadził ich przez kolejną ewolucję. Dzięki tej stabilności mogli położyć podwaliny pod eksplorację swojego brzmienia i naprawdę przygotować scenę dla progresywnej metalowej potęgi, którą stali się w ciągu następnych kilku dekad.