Zucchero Concerts

Pochodzący z Konstancji w Niemczech Zucchero to legenda bluesa i rocka znana nie tylko w Europie, ale i na całym świecie. Często nazywany "ojcem włoskiego bluesa", Zucchero sprzedał ponad 60 milionów płyt na całym świecie. Jego najbardziej znanym utworem jest "Diamante". Zucchero zdobył wiele nagród, w tym dziewięć Wind Music Awards i dwie World Music Awards, a także współpracował z wieloma znanymi artystami, takimi jak Eric Clapton, Jeff Beck i Sting.

Zucchero rozpoczął swoją miłość do muzyki, gdy śpiewał w chórze kościelnym i grał na organach. Jego miłość do muzyki soul i bluesa została rozbudzona w wieku 12 lub 13 lat przez afroamerykańskiego przyjaciela, który przedstawił mu artystów takich jak Otis Redding. Zucchero zaczął grać na gitarze i pisać piosenki jako nastolatek, a później nauczył się grać na saksofonie tenorowym. Przed przeprowadzką do Carrary ukończył liceum techniczne.

Fornaciari mieszka w Pontremoli w Toskanii, ciesząc się wiejskim stylem życia. Ma dwie córki, Alice i Irene (również piosenkarkę i autorkę tekstów), z pierwszego małżeństwa z Angelą Figliè, oraz syna o imieniu Adelmo Blue, urodzonego w 1998 roku, ze swoją obecną partnerką Francescą Mozer. W 2012 roku adoptował na odległość dwójkę dzieci z Kenii.

W 1979 roku pisał przeboje dla innych artystów i odniósł pierwszy sukces z zespołem Taxi, wygrywając Castrocaro Music Festival w 1981 roku. Pomimo powolnego początku kariery, zyskał popularność dzięki albumowi "Zucchero & The Randy Jackson Band" z 1985 roku.

Następnie w 1989 roku wydał "Oro Incenso & Birra", który zawierał współpracę z Ennio Morricone i Ericiem Claptonem oraz hity takie jak "Diamante". Jego sukces we Włoszech doprowadził go do zdobycia rynków międzynarodowych, wydając "Zucchero Sings His Hits in English" w 1990 roku, zawierający światowy hit "Senza una donna" z Paulem Youngiem.

Wydany w 1995 roku album Zucchero "Spirito DiVino " został doceniony za wpływy nowoorleańskiego bluesa, w tym udział Jeffa Becka i Sheili E. Następnie odbyła się udana trasa koncertowa, która przyciągnęła 1,4 miliona widzów. W 1996 roku kompilacja "The Best of Zucchero Sugar Fornaciari's Greatest Hits" sprzedała się w ponad 3 milionach egzemplarzy w Europie. Album "Bluesugar" z 1998 roku zmienił styl na brytyjski rock, z udziałem Steve'a Winwooda i tekstami Bono. Światowa trasa koncertowa Zucchero obejmowała przystanki w Australii, a on sam wystąpił na imprezie NetAid w 1999 roku.

Zucchero współpracował z Alejandro Sanzem nad włoską wersją "Un Zombie a la intemperie" w 2015 roku i wystąpił na koncercie U2 w Turynie, śpiewając "I Still Haven't Found What I'm Looking For". Pojawił się również na koncercie Voices for Refugees w Wiedniu, wykonując "Love Is All Around" i covery takie jak "Everybody's Got to Learn Sometime" i "Va pensiero" z chórem dziecięcym.

W 2016 roku jego album "Black Cat" oznaczał powrót do jego soulowych i bluesowych korzeni, z piosenką "Streets of Surrender (S.O.S)" z tekstem Bono. Świętując 35 lat w muzyce, wydał "Wanted" w 2017 roku i wygrał swoją pierwszą "Premio Tenco". Jego album "D.O.C." z 2019 r. doczekał się wersji akustycznej w 2021 r., a pod koniec 2021 r. wydał swój pierwszy album z coverami "Discover", a następnie World Wild Tour w 2022 r.