Third Eye Blind Concerts

Założony w San Francisco w 1993 roku zespół Third Eye Blind nie miał prostej drogi do sukcesu. Niezliczone zmiany składu nękały zespół na początku i w połowie lat 90-tych, zanim w końcu się ustabilizował. Ale kiedy ich debiut pod własnym tytułem w końcu ukazał się w 1997 roku, stał się falą pływową, której wszyscy się spodziewali: piosenki takie jak "Semi-Charmed Life", "Jumper" i "How's It Going to Be" rządziły falami radiowymi i służyły jako kulturowe wyznaczniki, gdy album osiągnął status sześciokrotnej platyny.

Ich następca, "Blue" z 1999 roku, udowodnił, że nie byli jakimś cudem na jednej płycie, ponieważ album pokrył się platyną i wydał single takie jak "Never Let You Go". Ale wraz z sukcesem przyszła cena: napięcia w zespole, które ostatecznie spowodowały kontrowersyjne odejście Cadogana w 2000 roku, co w zasadzie oznaczało koniec złotej ery dla tego składu.

Następne 15 lat to rzeczywiście wzburzone wody dla Third Eye Blind, z rotującymi członkami i długimi przerwami między albumami. Do "Out of the Vein" w 2003 roku i "Ursa Major" w 2009 roku dołączył gitarzysta Tony Fredianelli, ale i on ostatecznie rozstał się z grupą. W połowie lat 2010-tych Jenkins i Hargreaves pozostali z rdzenia zespołu, ale znaleźli stabilność z nowymi członkami Kryzem Reidem na gitarze prowadzącej, Alexem Koppem obsługującym klawisze i Alexem LeCavalierem układającym linie basu.

Ten odświeżony skład zapoczątkował twórczy renesans. Zespół nabrał tempa dzięki albumowi "Dopamine" (2015), a następnie serii EP-ek - "We Are Drugs" (2016) i "Thanks for Everything" (2018). Kiedy Kopp ustąpił miejsca Colinowi Creevowi, utrzymali tempo dzięki "Screamer" (2019) i "Our Bande Apart" (2021).

Kiedy Stephan Jenkins i Kevin Cadogan podpisali umowę z Elektra Records w 1996 roku, nie wiedzieli, że wkrótce stworzą jedną z najbardziej pamiętnych ścieżek dźwiękowych późnych lat 90-tych. Wyposażeni w dynamiczne rytmy basu Ariona Salazara, wraz z uderzającą perkusją Brada Hargreavesa, obaj ukształtowali brzmienie zaprojektowane tak, aby sprzedać 12 milionów albumów na całym świecie.